کودک

آدمی هیچوقت بزرگ نمیشه
مهم نیست چند سالت باشه یا چه منصب و مقامی داشته باشی
همه ی ما شبیه 1 نوپایی هستیم که لجبازی توی خونشه
میترسه از خطر کردن
به وقت غم دلش یه آغوش مهربون میخواد

و به وقت مشکلات پی تکیه گاه مطمئن میگرده
به وقت دلگیری دوست داره مثل بچه ها زار بزنه

و به وقت ترس پی یک آدم امن میگرده تا پناهگاهش بشه
خلاصه اینکه مهم سال و موقعیت و جایگاه زندگیت نیست
مهم اینه که ذات آدم همیشه دلش بچگانه های صاف و ساده ش رو میخواد